Home / NEWSLETTER / Καρδιακή έκβαση μετά από ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο. Η επίδραση της πιογλιταζόνης σε ασθενείς με ινσουλινοαντίσταση δίχως σακχαρώδη διαβήτη

Καρδιακή έκβαση μετά από ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο. Η επίδραση της πιογλιταζόνης σε ασθενείς με ινσουλινοαντίσταση δίχως σακχαρώδη διαβήτη

Η αντίσταση στην ινσουλίνη αποτελεί κυρίαρχο χαρακτηριστικό μεταξύ των ασθενών με αθηροσκλήρωση και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου και εγκεφαλικού επεισοδίου. Η μελέτη IRIS (Insulin Resistance Intervention after Stroke) έδειξε ότι η πιογλιταζόνη μείωσε τον σύνθετο κίνδυνο για θανατηφόρο ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα του μυοκαρδίου σε ασθενείς με αντίσταση στην ινσουλίνη δίχως σακχαρώδη διαβήτη μετά από πρόσφατο παροδικό ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. (Ο τύπος και η σοβαρότητα των καρδιακών συμβαμάτων σε αυτόν τον πληθυσμό και η επίδραση της πιογλιταζόνης σε αυτά τα περιστατικά δεν έχουν περιγραφεί.)

Οι μελετητές πραγματοποίησαν μια δευτερογενή ανάλυση των επιδράσεων της πιογλιταζόνης, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, στην εμφάνιση οξέων στεφανιαίων συνδρόμων (έμφραγμα του μυοκαρδίου και ασταθή στηθάγχη) μεταξύ των συμμετεχόντων της μελέτης IRIS.

Συμπεριλήφθηκαν 3876 συμμετέχοντες από τη μελέτη IRIS, με μέση ηλικία 63 έτη, (65% άνδρες, 89% λευκή φυλή και 12% με ιστορικό στεφανιαίας νόσου). Με μια μέση διάρκεια παρακολούθησης 4,8 ετών, υπήρξαν 225 συμβάματα οξέος στεφανιαίου επεισοδίου, (141 επεισόδια εμφράγματος του μυοκαρδίου και 84 επεισόδια ασταθούς στηθάγχης). Το 19% των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου ήταν με ανύψωση του ST διαστήματος. Η πλειοψηφία (65%) των εμφραγμάτων του μυοκαρδίου ήταν τύπου 1, ακολουθούμενη από τον τύπο 2 (32%). Τα επίπεδα τροπονίνης του ορού ήταν 10 έως 100 φορές υψηλότερα από το ανώτατο φυσιολογικό όριο σε 49 ασθενείς (35%) και >100 φορές υψηλότερα από το ανώτατο φυσιολογικό όριο σε 39 ασθενείς (28%). Η πιογλιταζόνη μείωσε τον κίνδυνο οξείας στεφανιαίας νόσου κατά 29% καθώς και του εμφράγματος του μυοκαρδίου τύπου 1 κατά 38%.

Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η πιογλιταζόνη προκαλεί μείωση του κινδύνου εμφάνισης ενός οξέος στεφανιαίου συνδρόμου σε ασθενείς δίχως σακχαρώδη διαβήτη με πρόσφατο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και αντίσταση στην ινσουλίνη. Το παραπάνω αποτέλεσμα έρχεται να επιβεβαιώσει την ευνοϊκή επίδραση της πιογλιταζόνης στις καρδιαγγειακές εκβάσεις όπως αυτή παρατηρήθηκε στη  μελέτη PROACTIVE η οποία είναι και η πρώτη μελέτη που ανέδειξε μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

 

 

https://doi.org/10.1161/CIRCULATIONAHA.116.024863

Top