All posts in ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 2018

Μετά τη μετφορμίνη οι αντιδιαβητικές αγωγές του θεραπευτικού αλγόριθμου στον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ: Σύγχρονα δεδομένα και νέες θεραπευτικές στρατηγικές (Α. Μελιδώνης)

Μετά τη μετφορμίνη οι αντιδιαβητικές αγωγές του θεραπευτικού αλγόριθμου στον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ: Σύγχρονα δεδομένα και νέες θεραπευτικές στρατηγικές (Α. Μελιδώνης)

Δρ. Α. Μελιδώνης

Παθολόγος – Διαβητολόγος, Συντονιστής Διευθυντής Α΄ Παθολογικής Κλινικής & Διαβητολογικού Κέντρου, «Τζάνειο» Νοσοκομείο

 

Η θεραπευτική αντιμετώπιση του ΣΔτ2 αποσκοπεί στην ουσιαστική μείωση ή και αποτροπή των επιπλοκών του διαβήτη. Ουσιαστικό ρόλο στα πλαίσια της πολυπαραγοντικής αντιμετώπισης του διαβητικού ασθενούς, διαδραματίζει η επίτευξη γλυκαιμικής ρύθμισης, όσο το δυνατόν νωρίτερα στη διαδρομή εξέλιξης του διαβητικού συνδρόμου αλλά και η διατήρηση της ρύθμισης αυτής.

Για την υλοποίηση του θεραπευτικού αυτού στόχου σήμερα διαθέτουμε αξιόπιστες γνωστές κλασικές αγωγές αλλά και νέα ασφαλή και αποτελεσματικά θεραπευτικά μέσα. Τις αντιδιαβητικές θεραπευτικές κατηγορίες που εμπεριέχονται στους θεραπευτικούς αλγόριθμους (δεν εμπεριέχονται οι γλινίδες και οι αναστολείς α-γλυκοσιδάσης και γι΄αυτό δε θα αναφερθούν) θα αναλύσουμε και στη συνέχεια θα εξετάσουμε ποιες και πότε συνδυάζονται με τη μετφορμίνη (αναμφισβήτητο πρώτο θεραπευτικό βήμα) στα πλαίσια του δεύτερου και τρίτου θεραπευτικού βήματος, με στόχο την επιθυμητή γλυκαιμική ρύθμιση (HbA1c < 7% γενικώς, A1c < 6,5% στους νεοδιαγνωσμένους και 8%<A1c >7% στους χρόνιους διαβητικούς με παρουσία επιπλοκών)

Διαβάστε περισσότερα εδώ

More

Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο στον Σακχαρώδη Διαβήτη

Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο στον Σακχαρώδη Διαβήτη
  • Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) χαρακτηρίζεται από αγγειακής αιτιολογίας οξεία διαταραχή της εγκεφαλικής λειτουργίας που διαρκεί περισσότερο από 24 ώρες
  • Εάν η διάρκεια της διαταραχής είναι μικρότερη του 24ωρου, και συνήθως της μιας ώρας, χωρίς απεικονιστικά ευρήματα στη CT εγκεφάλου, το επεισόδιο αναφέρεται ως Παροδικό Ισχαιμικό (ΤΙΑ -Transient Ischemic Attack)
  • Τα ΑΕΕ διακρίνονται σε Ισχαιμικά (λόγω θρόμβωσης, εμβολής ή συστηματικής υποάρδευσης – 80% του συνόλου) και σε Αιμορραγικά (ενδοεγκεφαλική ή υπαραχνοειδής αιμορραγία – 20%)
  • Τα Ισχαιμικά ΑΕΕ οφείλονται σε:
    • Απόφραξη των μεγάλων αρτηριών (εξωκρανιακών [καρωτίδων] ή ενδοκρανιακών [ενδοεγκεφαλικών αρτηριών]) από αθηρωματική πλάκα, με πιθανό συνοδό θρόμβο. Η εγκεφαλική ισχαιμία μπορεί να προκληθεί λόγω της μείωσης της αιματικής ροής στον εγκέφαλο από εκσεσημασμένη στένωση του αγγείου, από εμβολή (αθηρωματικού υλικού από την πλάκα ή τμήμα θρόμβου) περιφερικότερα ή από συνδυασμό αυτών των δύο (40% των ισχαιμικών ΑΕΕ)
    • Απόφραξη των εγκεφαλικών αρτηριών λόγω εμβολής από θρόμβους ή αθηρωματικό υλικό που σχηματίζονται στην αριστερά κοιλία (κυρίως σε κολπική μαρμαρυγή ή μηχανικές καρδιακές βαλβίδες) ή από την αορτή (20% των Ισχαιμικών ΑΕΕ)
    • Έμφρακτα των μικρών διατιτραινουσών αρτηριών, κλάδων κυρίως της βασικής και οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας, που αναφέρονται ως κενοτοπιώδη (βοθριωτά-lacunar) έμφρακτα και σχετίζονται κυρίως με την υπέρταση και τη γήρανση του οργανισμού (20% των Ισχαιμικών ΑΕΕ)
    • Άλλης αιτιολογίας (π.χ. συστηματική υποάρδευση λόγω σηψαιμίας, υποξαιμίας, δρεπανοκυτταρική αναιμία, πολυκυτταραιμία, αντιφωσφολιπιδαιμικό σύνδρομο, κ.λπ. – 20%).
More

Αντιδιαβητικές αγωγές και καρδιαγγειακές επιπτώσεις (Α. Μελιδώνης)

Αντιδιαβητικές αγωγές και καρδιαγγειακές επιπτώσεις (Α. Μελιδώνης)

Εισαγωγή

Η καρδιαγγειακή νόσος (CVD) αποτελεί μία από τις συχνότερες επιπλοκές και την κυριότερη αιτία πρόωρου θανάτου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Η μακροχρόνια ευνοϊκή επίδραση του καλού γλυκαιμικού ελέγχου στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης της CVD έχει τεκμηριωθεί μέσα από μεγάλες κλινικές μελέτες και μετα-αναλύσεις. Ωστόσο, υπάρχουν μελέτες που έδειξαν ότι ορισμένα αντιδιαβητικά φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο CVD, παρά το γεγονός ότι είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην μείωση της γλυκόζης πλάσματος. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα μίας μετα-ανάλυσης που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine το 2007 προκάλεσαν ιδιαίτερη ανησυχία καθώς έδειξαν αύξηση του κινδύνου CVD με τη ροσιγλιταζόνη.

Το γεγονός αυτό οδήγησε σε αναθεώρηση της θεραπευτικής λογικής του διαβήτη, τοποθετώντας πλεον τις καρδιαγγειακές εκβάσεις στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος με συνέπεια οι μεγάλοι κανονιστικοί οργανισμοί όπως το FDA να ζητούν δεδομένα προοπτικών τυχαιοποιημένων καρδιαγγειακών μελετών για την έγκριση νέας αντιδιαβητικής αγωγής .

Στη συνέχεια θα γίνει αναφορά στις μελέτες καρδιαγγειακής ασφάλειας που πραγματοποιήθηκαν για τις νέες αντιδιαβητικές αγωγές μετά την έκδοση των κατευθυντήριων οδηγιών από τον FDA.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

More

Μεταγευματική Υπεργλυκαιμία και διακύμανση επιπέδων γλυκόζης (Α. Μελιδώνης)

Μεταγευματική Υπεργλυκαιμία και διακύμανση επιπέδων γλυκόζης (Α. Μελιδώνης)

Εισαγωγή

Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί την κυριότερη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας των διαβητικών τύπου 2 παγκοσμίως. Από συγκλίνοντα δεδομένα φαίνεται, ότι η καρδιαγγειακή νόσος είναι υπεύθυνη για το 75% των θανάτων διαβητικών τύπου 2 και το 35% των θανάτων  διαβητικών τύπου 1, ενώ η στεφανιαία νόσος εκτιμάται ότι ευθύνεται για τα ¾ των θανατηφόρων αυτών καρδιαγγειακών επεισοδίων.

Αν και οι εξελίξεις που έχουν επιτευχθεί στην αντιμετώπιση της καρδιαγγειακής νόσου και στις τεχνικές των επαναγγειωτικών παρεμβάσεων έχουν μειώσει την καρδιαγγειακή θνησιμότητα σημαντικά την τελευταία 10ετία, εντούτοις κατά το ίδιο χρονικό διάστημα ο ρυθμός καρδιαγγειακής θνητότητας στο διαβητικό πληθυσμό είναι σταθερά 2πλάσιος σε σύγκριση με τον μη διαβητικό πλυθησμό.

More